Zelfgemaakte Egyptische kledij

Ik had het nu al drie keer over mijn act rond Egypte voor het schoolfeest, maar jullie hebben ook nog de kledij te goed. Ik baseerde me hiervoor op de volgende video.

Voor de koninginnen en koninginnen maakten we eigenlijk hetzelfde, gewoon in een ander kleur.

Voor de jongens een blauwe versie...

Voor de meisjes een witte versie...

Ik maakte gewoon een sjabloon van een cirkel voor het schouderstuk. 

Voor de kleedjes knipten we een lange strook stof. Daarin maakten we gewoon een gat voor het hoofd. Hier komt eigenlijk geen naaimachine aan te pas. We knipten wel met een kartelschaar zodat de stof niet al te veel uitrafelde.

De stof namen we ongeveer 35 cm breed, maar alles hangt natuurlijk af van de breedte van je kinderen. In de lengte kwam het kleed juist in het midden tussen de enkel en de knie.

Voor de meisjes maakten we ook allemaal een kroontje. Oorspronkelijk had ik het idee om een ronde gewoon met gouden papier te beplakken, maar mijn collega vond een printplaat om alle kronen van te maken.

Wil je ze ook gebruiken? Neem dan snel een kijkje op de volgende link.

Egyptische haarband voor meisjes

Voor de opperkoning maakten we ook een soort kroon. Die zie je hieronder.

Wil je ook deze kroon gebruiken? Klik dan op onderstaande link.

Kroon farao

Gelukkig kreeg ik bij dit huzarenstukje heel wat hulp van mijn collega. Hij knipte alle kledij op maat en hield zich ook bezig met de kronen. Daarom Floris, een welgemeende GROTE merci!

En dan hadden we uiteraard ook nog de mummies. Die kregen een pak waar ik letterlijk tranen voor heb gelaten. Het zweet brak me meerdere malen uit, echt waar. 

Ik vroeg aan de kinderen oude kledij en was van plan om daar stroken witte stof op te stikken.

Waar ik natuurlijk geen rekening mee had gehouden, is dat lakenstof niet rekt... met alle gevolgen vandien...

Gelukkig had ik wat hulpvaardige en meedenkende mensen om me heen en we kwamen tot het volgende resultaat...

Voor de 'hoeden' gebruikte ik oude mutsen. Ik bestikte ze met kleine stukjes stof. Dat ging behoorlijk vlot. Ik had zo'n twintig minuten per muts nodig.

Voor het lijfje was het de bedoeling om T-shirts te bestikken, maar dat lukte dus langs geen kanten. Is ook niet mogelijk als je logisch nadenkt. Ik sneed dan maar rechthoekige lappen stof, stikte die dicht en we sneden er een halsopening uit. Uiteraard stik ik de stukken niet helemaal dicht, anders kunnen de armen er niet meer door.

Voor de broek startten we met oude leggings. We hebben van alles geprobeerd, maar eigenlijk werkte er niets echt goed. Stroken werden er aan gelijmd, werden vast geniet, vast geplakt, met de hand genaaid, maar het leverde eigenlijk niet helemaal het gewenste resultaat op. Toch was ik al blij met hoe het eruit zag. Het zag er lang naar uit dat de kinderen geen broek zouden hebben :).

Bogglezak!

Nog een heel kort berichtje voor het slapengaan...

Ik sprak hier al een paar keer over mijn spelletjes en ik had het daarin ook over Boggle. Ik ben ervan overtuigd dat er heel wat te leren valt met dit taalspelletje. Ook ik heb het afgelopen jaar woorden ontdekt die ik eigenlijk helemaal niet kende. Een teeuw is bijvoorbeeld een kruising van een tijger met een leeuw en bestaat dus wel degelijk.

Ondertussen toonde ik hier al een (aangepast) schrijfblad voor het spel. Dat zag er zo uit...

Op de bovenstaande link (bij 'hier') kun je het blad downloaden!

Om het spel te spelen heb je ook letterkaarten nodig en die toonde ik ook al eerder op mijn blog.
Je vindt er hier en hier.

Al deze kaarten maakte ik al een tijd geleden en ik bevestigde ook een aantal stukjes velcro aan mijn klaswand (laat ik hier zeker nog eens zien!), maar die kaarten moeten uiteraard ook ergens opgeborgen worden.

Daarom maakte ik navolging van mijn zakjes voor het dammen het volgende...

Werken met flockfolie kan echt iedereen, de beschrijving vind je onder het toepasselijke label 'flockfolie' :).

Wil je zelf ook gaan naaien, dan kun je hier de werkwijze voor zo'n zakje stap per stap volgen. 

Tip: Werk niet met jeans want de tas kun je niet erg makkelijk dicht maken. Ik koos die stof omdat ik die in hopen heb liggen én omdat die wel tegen een stootje kan.

De kaartjes zitten behoorlijk diep, maar dat vind ik juist goed. Dan kunnen de kinderen niet gaan spieken wanneer ze een kaartje moeten trekken.

Ik wil nu gewoon nog een plaatsje maken om mijn Boggleprins en Boggleprinses uit te hangen. Dat zou dan als beloning  kunnen dienen als een groepje wint. Het is de bedoeling om in het begin van het schooljaar foto's van de kinderen te nemen (al dan niet met een leuke achtergrond of een tof attribuut, ik heb nog geen idee) en die dan bij het spelbord op te hangen. 

Zijn er mensen die al Boggle spelen in hun klas? Wat doen jullie dan met de winnaars? Alle tips zijn ook nu weer meer dan welkom!

En nu ga ik slapen ;).

Zakjes om te dammen!

Het was hier weer een paar dagen stil, maar ik zat achter mijn naaimachine. Een goed jaar geleden kocht ik een Bernina bij Puype in Brugge. Ik had eerst een machientje van de Aldi, maar ik moet zeggen dat ik dat meer dan beu was. De anekdotes over het gevloek op dat ding komen hier vaak nog eens ter sprake ;). Soit, ik ben heel erg blij met mijn aankoop! Naaien is nu eindelijk ontspannend voor mij (en bestaat niet meer alleen uit geknoei met spoelen, geknapte draad en verschrikkelijk misvormde steken).

Bon, in het begin van dit jaar had ik me voorgenomen om toch nog wat meer achter die machine te zitten. Ik betaalde er tenslotte wel behoorlijk wat centen voor en dan moet het ook gebruikt worden. Vorig jaar naaide ik de gordijnen voor mijn klas en ook nu heeft het naaien weer iets met mijn klas te maken.

Ik toonde jullie hier een tijdje geleden mijn damborden. Ik wil dit spel immers aanleren aan mijn kinderen (in het tweede leerjaar). Vorig schooljaar kwam het er niet meer van, maar dit maak ik komend jaar zeker goed. De spelletjesmap is trouwens ook al helemaal uitgewerkt en ik maakte zelfs al een jaarplan. Dat deel ik komende week zeker met jullie!

Vandaag wil ik het echter gewoon nog even over dat dammen hebben. Het spelbord werd een paar keer aangepast en er werd ook gebrainstormd over hoe ik alle onderdelen van het spel zou kunnen verzamelen. Uiteraard zijn plastic zakjes of bakjes een mogelijkheid, maar ik dacht aan knikkerzakjes. Daarom maakte ik het volgende.

(Niet op de achtergrond letten, ik ben mijn geldbakjes tegelijkertijd aan het maken...)

Het dambord kan je netjes opvouwen en in het zakje stoppen. Daarnaast moeten er ook nog 40 doppen bij. Hieronder zie je er nog maar 20 omdat ik er alleen van Spa zoveel heb :).

Op die manier kunnen de kinderen op elk moment een zakje nemen om met twee te spelen. Het is mijn bedoeling om de 15 gemaakte damborden en dus knikkerzakjes te verzamelen in een doos, maar die komt hier ook zeker nog te voorschijn!

Voor de naailiefhebbers onder ons, wil ik kort proberen te zeggen hoe ik te werk ging. Vorig jaar maakte ik dus gordijnen voor mijn klas en met de restjes maak ik nu de zakjes. Gordijnstof is echter niet het ideale materiaal om knikkerzakjes te maken. Indien je geen stof liggen hebt, kies dan zeker voor iets anders.

Eerst knipte ik een grote rechthoek uit de stof. Ik deed dat met een kartelschaar. Op die manier vezelt de stof veel minder.

Ik plooide het stuk dubbel en knipte het hier en daar nog wat bij. In deze lap stof maakte ik een knoopsgat van 2 cm. Dit deed ik op 3/4 van de lengte. Dan zit het knoopsgat in het midden van je voorkant. Kun je nog volgen? Let hier wel goed op want bij het tweede zakje had ik al prijs. Plooi de rechthoek dubbel en meet dan hoe breed je zakje zal worden. Ik kwam bijvoorbeeld aan 20 cm. Als je dan een naald op 10 cm steekt, dan moet je hier niet beginnen met je knoopsgat. Dat moet natuurlijk het midden van je knoopsgat worden. Misschien onnozel dat ik dit hier zeg, maar als je vooral veel wil produceren in weinig tijd gebeurt het wel eens dat je bij zo'n eenvoudige dingen een fout maakt.

Om de plaats van het knoopsgat te bepalen stak ik twee spelden. Eentje op het midden van de voorkant en een op 3 cm van de rand. Dan heb ik immers ruimte genoeg om een tunnel te maken.

Vroeger ging ik dan het zakje afwerken en daarna aan een tweede beginnen, maar uiteraard gaat bandwerk een stuk sneller vooruit. Daarom mat ik alle zakjes en maakte ik in ieder stuk stof een knoopsgat. Dat maakte ik open met het volgende mes. Een heel handig ding. Doe dit zeker voor je verder gaat, anders moet je het gat nog openmaken als de stof al dubbel is. (Dit kwam ik toch ook een keer tegen de afgelopen dagen ;) ).

Daarna vouwde ik de twee goeie kanten op elkaar en stikte ik twee zijden helemaal dicht met een zigzagsteek. Uiteraard kun je hier ook werken met een overlockmachine! Die heb ik ook, maar hij staat momenteel bij mijn mama :).

Eens je dit gedaan hebt, mogen alle zakjes gedraaid worden (naar de juiste kant dus). Dan plooi je de bovenste boord over (naar binnen) zodat er straks een tunnel ontstaat. Ik plooide de stof over tot er ongeveer een halve centimeter boven mijn knoopsgat overbleef.

Op onderstaande foto werd alleen nog maar de voorkant ingeplooid.

De achterkant van het zakje staat nog recht.

Hieronder zijn beide kanten ingespeld.

Pas hier heel goed op de zijnaad. Die moet heel mooi plat liggen, anders kom je later in de problemen (ook meegemaakt ;) ). Het is makkelijkst als je hem wat vast speldt, dan slaat hij bij het laatste stukje bestiksel niet weer over. Voor ervaren naaisters zal dat zeker geen probleem zijn, maar ik heb nog heel veel hulpmiddelen nodig :).

Eerst ging ik de tunnel gewoon maken met een stiksel aan de binnenkant, maar toen dacht ik aan al mijn siersteken. Ik koos voor een toepasselijke steek en kwam tot het volgende resultaat. De bestikking startte ik trouwens in de zijnaad.

Door de lijnen op je naaimachine goed te gebruiken en het stukje stof goed met twee handen te sturen, valt het mee om het bestiksel mooi rond te krijgen. Al is de zijnaad wat dik waardoor het starten en eindigen wat moeilijker is.

Daarna stopte ik aan de hand van een veiligheidsspeld nog een stuk touw in het zakje. Uiteraard koos ik hier voor zwart aangezien mijn stiksels ook in die kleur zijn...

Uiteindelijk bekom ik dus dit...

En heb ik dus al dit...

Ze zijn intussen al met acht, maar er moeten er nog zeven volgen. Dan ben ik klaar voor mijn 30 kadetten! En dan alleen nog 14 damborden kleuren. Nog een paar dagen werken en we kunnen aan iets nieuws beginnen :).

Tot gauw!

Gepersonaliseerde omslag!

Ooh, wat is het hier stil als er even niks wordt gepost... Al dagen over de 1000 pageviews, maar vandaag ging het plots minder hard. Dus wat denk ik, oké, ze verdienen wel nog een berichtje ;). En er stonden hier toch weer wat ideetjes te drummen.

Vorige zaterdag toonde ik jullie hier mijn kerstkaartjes. Het werden uiteindelijk eigenlijk nieuwjaarskaartjes, maar de kinderen waren er helemaal niet rouwig om. En ik kreeg zelfs een paar leuke reacties van ouders.

Ik voorzag de kaartjes van een passende omslag en deed dit zo...

Voor ieder kind maakte ik een afzonderlijke omslag door een A3-blad op maat te snijden, te plooien en de zijkanten met hun naam dicht te stikken. Die Bernina van Puype-Brugge is echt goud waard!

Afwerking fase 1!

Ik vertelde jullie al twee keer over mijn schilderwerken, maar daar bleef het niet bij. De voorbije week liet ik jullie ook weten dat er nog steeds hard werd gewerkt...

Misschien kun je uit deze foto al opmaken welk werkje er intussen ook van mijn lijstje mocht worden geschrapt...

Een goeie vijf jaar geleden vroeg een vriendin van mij of ik geen zin had om samen met haar naailes te volgen. Het was iets wat nog nooit in mij was opgekomen, maar ik moet zeggen dat ik eigenlijk heel erg graag bijleer en dit in tal van uiteenlopende branches. Zo kwam het dat ik vier jaar lang les volgde en nu vooral gewoon mijn plan kan trekken :).

Daarom ook dat ik vorig schooljaar wilde plannen in verband met mijn klaslokaal maakte. De verf was er nu al, maar ik wilde ook passende gordijnen. Na wat speur- en mailwerk kwam ik bij De Soldeur in Kortrijk terecht. Daar vond ik grijze, brandwerende en verduisterende stof voor een schappelijke prijs van 17,85 euro de meter (en maar liefst 2,80 meter breed!).

Samen met mijn allerliefste mama en schoonmama ging ik aan de slag. Schoonmama Rita maakte een eerste (voorbeeld)gordijn, kwam die in mijn klas passen en vorige dinsdag maakten we er een stikdagje met z'n drietjes van. Dankzij hun hulp kon ik vorige week al (vijf dagen voor de deadline!) mijn gordijnen ophangen.

Het is heel erg moeilijk om deftige foto's te nemen, maar ik denk wel dat jullie zich op die manier een beeld kunnen vormen van ons nieuw pronkstukje :).

Ik heb nu nog twee dagen om mijn klas helemaal op orde te krijgen en dan zijn we klaar voor een spetterende eerste schooldag!

Bij deze wil ik nog een paar mensen uitdrukkelijk bedanken!

* Mama, die ALTIJD voor me klaar staat

* Schoonmama die helpt structuur brengen als dat hoofd van mij weer eens op hol slaat :)

* De dames van De Soldeur in Kortrijk die me heel snel terug hebben gemaild én die ons heel erg goed hebben geholpen

* Lieftallige collega's die me genoeg feedback, raad en bijstand boden tijdens de werken :).

Maar ook

* Papa, schoonpapa en wederhelft die hielpen afplakken, schilderen en die straks nog de computers mogen installeren :)

* Koen van Colora voor de SUPERverf

* Monique en Tine van Puype Naaimachines voor mijn fantastische naaimachine

* De directeur die mijn project een kans gaf :)

Wil je zelf gordijnen maken?

Dan is dat eigenlijk helemaal zo moeilijk niet. 

1. Wij namen een lap stof van 2,80 op 2,80  meter. Meet uiteraard eerst jouw ramen :).

2. Strijk beide zijkanten mooi in en stik die vast.

3. Strijk de bovenkant netjes in en zet er onmiddellijk de witte band voor de haken van de gordijnen op vast.

4. Strijk de zoom in en stik die ook vast.

5. Stop haken in het witte lint.

Klaar!

Zelfgemaakte kerstkaartjes

Ik toonde in de voorbije maand al een aantal voorbeelden van nieuwjaarsbrieven of kerstkaartjes en ik heb nu nog een allerlaatste voorbeeld. Dan stop ik er weer even mee voor dit schooljaar. Voor mijn leerlingen maakte ik een 75-tal kerstkaartjes en ik deed ze gisteren op de bus. Rijkelijk laat, ik weet het, maar ik had er een goeie reden voor.

De kaartjes zelf waren leuk om te maken, maar ik had o zo veel miserie met de omslagen. Niet dat ik iets speciaals of erg moeilijk van mezelf eiste hoor, nee neen, het was die naaimachine hier die niet meer meewilde. Gisteren heb ik hem letterlijk buitengegooid, ik was het zo beu en ik heb dan maar even op het kindermachientje van mijn nichtje gestikt (hier las je al iets meer over die Janome). Echt, wat een verschil. Ik stik hier al een paar jaar op een Medion en die wilde de laatste maanden echt niet meer mee. Binnenkort stap ik dan ook naar Puype in Brugge en schaf ik mij een Bernina aan. Later meer hierover!

Bon, de kerstkaartjes dus. Zo ga je te werk.

1. Neem een zwart A4-blad en plooi dat in vier.

2. Snij op de lijnen het blad in vier stukken. Uiteraard kun je ook lijnen trekken en niet plooien, maar dan heb je wat meer tijd nodig.

3. Maak een sjabloon van een driehoek. Zorg dat die driehoek mooi op een vierde van een A4-blad past.

4. Teken de driehoek over door rond de randen van het kartonnetje te tekenen. Zorg ervoor dat de driehoek mooi in het midden staat.

5. Snij nu de driehoek met een breekmes uit. Je kunt de driehoek ook met een schaar uitknippen, maar dat vind ik net iets moeilijker. Je bekomt een zwart A6-kaartje met een gat erin.

6. Teken die zelfde driehoeken in een Word-document en probeer er zoveel mogelijk op één blad te krijgen.

7. Kleur deze witte driehoeken nu willekeurig in. Ik deed dat in de vorm van een regenboog, maar er zijn natuurlijk tal van mogelijkheden. Ik gebruikte erg vette wasco, uiteraard zijn stiften of verf ook heel geschikt.

8. Knip de driehoeken uit en plak ze aan de achterkant van het zwarte kaartje. Zo bekom je een driehoekig kader met een moderne, abstracte kerstboom.

9. Neem nu een wit blad en doe net hetzelfde als met het zwart blad. Plooi het blad in vier en knip of snij het in evenveel delen.

10. Schrijf op die kaartjes een boodschap. Ik gebruikte hiervoor zwarte stift zodat de voor- en achterkant van het kaartje mooi samengaan.

Als je bovenstaande stappen een 75-tal keer doorlopen hebt, bekom je dit:

Plooi als laatste een gekleurd blad in twee en stik de zijkanten toe met je naaimachine. Kies een mooie siersteek. Schrijf daarna de naam van de ontvanger op de omslag. Ik knipte met mijn snijmachine wel een stukje van het blad want een A4-blad was net iets te groot voor mijn kaartje.

Na zweten, zwoegen, vloeken, tieren en terug kalmeren bekwam ik dit:

En ik hoop dat mijn leerlingen toch nog blij zijn met hun late kaartje. Ik deed ze gisteren (in dat hondenweer) op de bus. Maar ze werden met heel veel liefde gemaakt en uitgedeeld!

Made by MaZella, een ontdekking in blogland

Als je zelf goed in je vel zit dan komt dit door jezelf, maar ook door anderen. Wat zou je immers zijn, helemaal alleen. Soms zou dat inderdaad misschien wel eens makkelijker lijken, maar mij zegt het me toch niks hoor. Daarom ben ik superblij met al die superlieve mensen rondom mij. Ik ben wie ik ben en dat in de eerste plaats door mijn ouders. Daarnaast zijn er ook nog andere mensen die ik niet zou kunnen missen. Ze steunen mij, ze brengen mij liefde en ze leren me elke dag nieuwe dingen bij. Dit kan mijn allerliefste vriend zijn (die wel eens zot wordt met een vriendin als ik), maar dat zijn ook tal van familieleden, vriendinnen en een paar collega's die ik niet meer zou kunnen missen en die je intussen ook gerust vriendinnen mag noemen.

De uitwerking van een structureerwoord

Op onze school zijn er zo een paar supercollega's waar ik heel veel respect voor heb. Ze brengen iets teweeg bij de kinderen, zijn creatief en schuwen het vele werk niet. Aangezien ik met veel plezier dingen op mijn blog deel, zou ik het natuurlijk leuk vinden als er wat meer juffen dat zouden gaan doen. Daarom spoorde ik juf Majella aan om ook een blog op te starten want ik ben ervan overtuigd dat dit een meerwaarde voor blogland zal zijn. Zeker voor alle juffen en creatievelingen onder ons.

Daarom wil ik hier plaats vrij maken om wat reclame te maken voor Made bij MaZella. Het is een blog die nog in z'n kinderschoenen staat, maar die nu al potentieel heeft. Ik weet hoe moeilijk het is om wat naambekendheid te verwerven en daarom zou ik het heel erg leuk vinden als al mijn lezers ook eens een kijkje bij haar nemen. Je zult er vooral dingen rond naaien en het eerste leerjaar vinden, maar ik ben er zeker van dat MaZella inspiratie kan brengen voor elk van ons.

Zelf schoolfeestkleren maken

Ik sta intussen al een kleine zeven jaar voor de klas en het was tot nu toe een rollercoaster aan indrukken, scholen, klassen en kinderen... veel kinderen... Een vaste stek bemachtigen is nog niet gelukt, maar waar ik ook beland, ik ga er voor. Als ik iets doe, dan is dat met passie. Dat is zo voor mijn werk en voor m'n hobby's.

Heel wat van mijn vrije uurtjes spendeer ik dan ook graag aan de school, mijn klas en de kids. Zo werken we samen met een paar andere creatieve collega's in de aanloop van bijvoorbeeld een schoolfeest keihard en dat resulteert in heel wat materiaal.

Zo maakte ik al een paar keer kledij voor een aantal uiteenlopende optredens. Ik zet hier enkele foto's op een rij zodat ik ook jullie misschien kan inspireren. Ook de niet-leerkrachten kunnen gerust aan de slag om de verkleedkoffer wat aan te dikken :). Veel naaiplezier.

Ik had natuurlijk liever actiefoto's getoond, maar ik publiceer liever niets met leerlingen. Hopelijk kun je je er toch een beeld van vormen.

Roze rokjes voor 'Candyman' van Christina Aguilera

Dassen voor de jongens

Haarlinten voor de meisjes

Met blacklights gaf dit een heel mooi effect!

Sister Act in stijl

Kleurrijke regenmantels met plastic zakken

Bijpassend lint