De Bigamist, een ongelooflijk waar verhaal

De vakantie was eigenlijk nog niet begonnen of ik maakte al tijd om een volgend boek te lezen. Ik moet zeggen dat ik de laatste weken de draad weer helemaal heb opgepikt. Die smartphone leg ik aan de kant als ik mijn bed in duik en ik geniet weer - bijna - elke dag van een boek. Ik heb dit echt nodig en dit op veel verschillende manieren. Al heel lang hou ik van boeken waardoor ik er echt wel een paar per jaar moet gelezen hebben en daarnaast kan ik op die manier ook mijn hoofd leeg maken. Als ik dat niet doe, val ik heel moeilijk in slaap en zit ik de volgende dag met de gebakken peren :).

Daarom ben ik ook heel blij dat ik behoorlijk kort na mijn vorig boek (Vergeef mij) hier al opnieuw verslag van een nieuw verhaal kan doen. Het werd dit keer een waargebeurd verhaal en dit over een vrouw die met een pathologische leugenaar is getrouwd. 'De bigamist' beschrijft het leven van Mary Turner Thomson die niet alleen haar hele spaarboekje, maar ook haar appartement, haar job en haar zelfvertrouwen verliest.

Gegevens

Oorspronkelijke titel: The Other Mrs. Jordan
Uitgegeven in 2007, in het Nederlands in 2008
Uitgeverij: Arena Amsterdam
Vertaling uit het Engels: Erica Feberwee
Omslagontwerp: DPS, Amsterdam
ISBN: 978 90 6974 939 6

Aantal pagina's: 255

Flaptekst

Hoe ver zou je gaan om je grote liefde te helpen?
Wat zou je doen als je leven gebaseerd lijkt te zijn op een leugen?

In april 2006 krijgt Mary Turner Thomson een telefoontje dat haar leven op z'n kop zet. Een onbekende vrouw vertelt haar dat zij en Mary's echtgenoot, ook de vader van haar kinderen, al veertien jaar getrouwd zijn en samen vijf kinderen hebben.

De bigamist is het schokkende, waargebeurde verhaal van een man die een intelligente, onafhankelijke vrouw manipuleerde, oplichtte en alleen achterliet. Het onthult de werkwijze van een meesteroplichter die vele levens verbrijzelde. Een verhaal waarvan niemand denkt dat het hen ooit zou overkomen. Maar oordeel niet te snel...

Mary Turner Thomson is tegenwoordig schrijver, woordvoerder en personal coach.

Mijn beoordeling (+/++)

Ik heb al waargebeurde verhalen gelezen die ik eerder matig vond. Dat heeft wellicht te maken met de schrijfstijl. Iemand die een schokkend verhaal te vertellen heeft, is niet altijd een goede schrijver. Het heeft dus niet altijd met het onderwerp op zich te maken maar meestal met de manier waarop het gebracht wordt. Ik moet zeggen dat het bij 'De Bigamist' heel goed meevalt! Doorheen het boek heb ik me eigenlijk op geen enkel moment geërgerd aan de vertelwijze, eerder aan de manier waarop de vrouw in kwestie zich heeft laten inpakken. Misschien was ik niet echt geërgerd, maar eerder ongelovig. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je zo lang mee gaat in de leugens van je ontrouwe man. Toch kan ik - hoe tegenstrijdig ook - genoeg begrip voor Mary opbrengen. Ze ging uit van de goedheid van een mens en dacht ook werkelijk dat haar echtgenoot van haar hield. Uiteindelijk beseft ze dat ze jaren in leugens heeft geleefd en beetje bij beetje probeert ze te achterhalen wat voor ravage haar (ex)man overal heeft aangericht.

Bron:
* http://www.bol.com/nl/p/de-bigamist/1001004005962156/

Het begon toen ik veertien was...

Het is hier alweer een paar dagen stil, maar ik was dan ook de hele eerste vakantieweek op school. Er werden dit jaar twee nieuwe klassen gebouwd en die moesten nu een lik verf krijgen. Daarnaast zijn er ook nog tal van andere opruimwerken waardoor ik eigenlijk weinig thuis ben geweest. Normaal gezien zou ik dan na schooltijd wel nog wat posten, maar met het WK voetbal kwam het er niet van.

Bij deze wil ik vandaag de draad weer oppikken en wil ik de komende weken nog heel veel ideeën met jullie delen. Aangezien mijn klas binnenkort ook nog een restyling krijgt, zal ik daarvan enkele foto's op mijn blog gooien, maar ik wil de naaimachine en mijn teken- en schildercursus van NHA ook zeker weer van onder het stof halen. Ondertussen wil ik ook heel graag een boek of zes lezen... plannen genoeg dus voor de komende acht weken.

Ik weet dat boeken het hier in het algemeen helemaal niet zo goed doen, maar ik vind het fijn om ook hierover iets te vertellen op mijn blog. Het moet immers niet altijd 'school' zijn die centraal staat :).

De afgelopen weken las ik het het intrigerende verhaal van Elissa Wall. 'Het begon toen ik veertien was', is het relaas van een leven binnen de FLDS-sekte. Ik had er eigenlijk nog nooit van gehoord, maar door het boek te lezen, kom je heel wat meer te weten over de levenswijze van deze mensen. Gewone mensen zijn slecht en je komt alleen maar in de hemel als je je profeet gehoorzaamt.

Gegevens

Uitgegeven in: 2008
Uitgeverij: Arena Amsterdam
Oorspronkelijke titel: Stolen Innocence
Vertaald door: Wim Holleman
Omslagontwerp: HildenDesign, München
Aantal pagina's: 431
ISBN: 978 90 8990 024 1

Flaptekst

Een jonge vrouw riskeerde alles om te ontsnappen uit de sekte waarin zij tegen haar zin uitgehuwelijkt en misbruikt werd.

Elissa Wall groeide op in een gemeenschap van de Fundamentalist Church of Latter Day Saints (FLDS). In deze mormoonse sekte is polygamie de norm; een man zou pas in de hemel kunnen komen als hij minimaal drie vrouwen heeft. Op veertienjarige leeftijd werd Elissa gedwongen te trouwen met haar vijf jaar oudere neef. Het huwelijk was een nachtmerrie van vernedering en seksueel misbruik.

Elissa wist te ontsnappen en in 2005 klaagde zij sekteleider Warren Jeffs aan wegens verkrachting en misbruik van minderjarige meisjes. De veroordeling van Jeffs in 2007 was wereldnieuws. In haar onthullende, schokkende memoires vertelt Elissa Wall voor het eerst haar persoonlijke verhaal.

Mijn beoordeling (++)

Ik vind het altijd moeilijk om een waargebeurd verhaal te beoordelen. Zo'n boek 'mooi' vinden, lijkt ook wat vreemd. Toch moet ik zeggen dat ik het boek van begin tot eind boeiend heb gevonden. Sommige waargebeurde verhalen zijn echt slecht geschreven, maar bij dit boek is dat helemaal niet zo. Ik ga jullie hier niet vertellen dat het een literair hoogstandje is, het is gewoon een interessant verhaal over een heel dappere jongedame. Sommige sektes krijgen in de media wel wat aandacht, maar ik moet zeggen dat ik nog nooit van de FLDS gehoord had. In het begin van het boek lijkt het een gewoon een vreemde levenswijze, maar naarmate het verhaal van Elissa vordert, heb je steeds meer het gevoel dat manipulatie en macht centraal staan. Hoe ze op 14-jarige leeftijd tegen haar zin moet trouwen doet je huiveren, wat haar daarna overkomt tart elke verbeelding. Je wenst het niemand toe en zeker niet in de tijd die we nu zijn. 

Bron afbeelding:

http://www.boek.net/nederlandse-boeken/literatuur/romans/het-begon-toen-ik-veertien-was/9789089900241/index.html

De zaak Dutroux

Wie net als ik geboren werd in de jaren 80 van de vorige eeuw maakte in België de zaak Dutroux heel erg bewust mee. Toen Julie en Melissa dood werden terug gevonden, stond ik wenend voor het tv-scherm. Het is een beeld dat ik nooit meer zal vergeten. Hoe kon iemand in staat zijn een kind dit aan te doen?

Sommige zaken geraken daarna in de vergeetput, maar deze gruwel is te erg geweest waardoor niemand dit ooit zal kunnen vergeten. Daarnaast vragen de 'mensen' in kwestie te pas en te onpas hun vervroegde vrijlating aan... Ik kan begrijpen dat dit voor de nabestaanden en andere slachtoffers moeilijk te aanvaarden is.

Omdat het verhaal me altijd heel erg sterk heeft aangegrepen, las ik in de nasleep van dit hele gebeuren het boek over Sabine Dardenne. Dit is één van de meisjes die het trauma wel overleefde. Zij zat maar liefst tachtig dagen vast in de kelder van Dutroux, maar werd uiteindelijk bevrijd.

Gegevens

Auteur: Sabine Dardenne

Overige betrokkenen: Joris Vermeulen, Marie-Thérèse Cuny

Vertaald uit het: Frans

Vertaald door: Joris Vermeulen, N. Koch

Oorspronkelijke titel: J'avais douze ans, j'ai pris mon velo et je suis partie à l'école
Uitgeverij: Saffraan
Uitgegeven in: 2004

Pagina's: 221

ISBN: 9789049999711

Flaptekst

“Ik ben een van de weinigen die het geluk hebben gehad te ontsnappen aan een dergelijke moordenaar. Het vertellen van dit verhaal is voor mij een noodzaak en als ik al de moed heb om deze hellegang te reconstrueren, dan is het vooral opdat rechters pedofielen niet langer vrijlaten wegens ‘goed gedrag’, en zonder enige waarschuwing.”

Sabine Dardenne is twaalf jaar oud als ze door Marc Dutroux en zijn handlanger van haar fiets wordt gesleurd, in een busje wordt gedrogeerd en naar een onbekend huis wordt gebracht. Wat Sabine daar moet ondergaan is vreselijk. Zij moet zich uitkleden, Dutroux doet haar een ketting om de hals en bindt haar daarmee aan een bed. Na een paar dagen wordt Sabine naar een kelder overgebracht, waar ze in de tijd die volgt steeds weer wordt lastiggevallen door Dutroux. Aan het eind van haar gevangenschap krijgt ze gezelschap van Laetitia Delhez en enkele dagen later worden de meisjes door de politie bevrijd.

Ik was twaalf en ik fietste naar school is een buitengewone getuigenis van een jonge vrouw die tachtig dagen doorbracht in gevangenschap voordat zij van de dood werd gered. Sabine Dardenne schreef dit boek opdat de stem van de slachtoffers eindelijk gehoord zal worden en de fascinatie voor dit soort monsters voor altijd zal verdwijnen.

Mijn beoordeling

Dit boek heb ik helemaal niet gelezen omdat ik het mooi zou vinden. Daarom zet ik hier ook geen beoordeling in de vorm van plusjes. Op zich is het boek niet echt mooi geschreven, maar dat vind ik hier van ondergeschikt belang. Vele recensies vinden het verhaal saai omdat het eigenlijk de gekuiste versie is. Het klopt inderdaad dat de grootste gruwel ons bespaard blijft en daar ben ik eigenlijk blij om. Ik zou me anders een ramptoerist vinden en die zou hier niet op z'n plaats zijn. Het boek heeft me een beeld gegeven van wat de kinderen moeten hebben meegemaakt. Zo zijn waargebeurde verhalen nu eenmaal. Ik vraag me wel af of ik het nu nog zou lezen. Ik denk van niet... De gruwel is al lang bekend en het is uiteraard leuker om een iets ontspannender boek te lezen.


Bron foto:
http://www.bol.com/nl/p/ik-was-twaalf-en-ik-fietste-naar-school/9200000010705089/

'Ontsnapt uit de hel' van Samira Bellil

Een hele tijd geleden werd er bij de Belgische krant 'Het Laatste Nieuws' een reeks waargebeurde verhalen aangeboden. 'Ontsnapt uit de hel' was er daar één van. Omdat ik wel hou van dit genre begon ik aan dit boek. Toch is er altijd kans dat zo'n verhaal minder geschreven is. De gebeurtenissen zijn schokkend, maar komen soms niet zo goed over. De feiten zijn dan ook vaak door de mensen neergeschreven die het zelf mee maakten en dus niet door echte schrijvers.

Gegevens

Uitgavejaar: 2003
Uitgavejaar in het Nederlands: 2008
Pagina's: 240
Vertaald door: Judith Wesselingh
Uitgeverij: Arena

(de gegevens kunnen afwijken, ik moest ze opzoeken op het internet)

Mijn beoordeling ( - )

Het boek leest heel erg vlot en doet je wel even stilstaan bij de ongelooflijke gevolgen voor een vrouw na een verkrachting. Toch geef ik dit boek geen goeie beoordeling. Er wordt makkelijke taal gebruikt, maar het kon me weinig boeien. De schrijfstijl is eerder saai en brengt te weinig elementen aan bod. Je blijft met veel vragen achter als je de laatste bladzijde van het boek omdraait.


Bron foto:
http://www.zoekertjes.net/boeken/biografieen/655547/samira-bellil-ontsnapt-uit-de-hel-dans-l-enfer-des-tournantes.html

Ik was negen toen ik moest trouwen

Stel je voor, pas negen jaar zijn en moeten trouwen van je ouders. In onze Westerse cultuur is het ondenkbaar, maar tot op vandaag gebeurt het nog steeds met heel jonge meisjes uit het Midden Oosten. Ze zijn nog maar een kind en moeten een huishouden runnen. Daarnaast wordt nog eens verwacht dat ze zich op zo'n jonge leeftijd ook al op seksueel vlak gaan openstellen, terwijl ze daar helemaal nog niet klaar voor zijn. Het wordt tijd dat er van Europa uit iets aan deze praktijken wordt gedaan want hun leven is nog maar amper begonnen en het lijkt eigenlijk al afgelopen. Dit zijn meisjes zonder toekomst als ze niet geholpen worden.

Gegevens

• Schrijfsters: Nojoud Ali en Delphine Minoui
• Uitgave: 2009
• Vertaald uit het Frans
• Vertaald door: S. Taggenbrock
• ISBN: 978 90 8990 084 5
• Uitgever: Arena
• Pagina's: 192

Flaptekst

Ik heet Nojoud en ik kom uit Jemen. Mijn ouders hebben me gedwongen te trouwen met een man die drie keer zo oud was als ik en die me seksueel misbruikte en sloeg. Op een dag ging ik de deur uit om brood te kopen en besloot toen dat ik niet meer terug zou gaan. Ik ging naar de rechtbank en vroeg om bescherming. Ik bleef daar wachten, net zolang tot een rechter bereid was naar me te luisteren.

Mijn beoordeling (++)

Dit boek handelt over Jemen en zijn tradities. In Europa en Vlaanderen horen wij heel weinig over dit land en daarom vind ik het leerrijk om een boek over deze cultuur met die tradities te lezen. Het is schokkend om te beseffen dat kinderen waar ik dagelijks les aan geef, moeten trouwen. Vanaf die dag hebben ze eigenlijk geen toekomst meer. Het gebeurt heel zelden dat zo'n gedwongen huwelijk goed afloopt en in dit verhaal is het zelfs een ware nachtmerrie. Er moet opgekomen worden voor deze meisjes zodat ze niet blijvend onrecht worden aangedaan.
Het boek las heel erg vlot en heeft mij zeker en vast iets bijgebracht. Sommige waargebeurde verhalen zijn niet altijd even goed geschreven, maar 'Ik was negen toen ik moest trouwen' heeft mij geboeid van begin tot einde.


Bron foto:
http://www.bol.com/nl/p/ik-was-negen-toen-ik-moest-trouwen/1001004006516513/

Getekend voor het leven van Rania Al-Baz

Wie van waargebeurde verhalen houdt, moet zeker eens dat van Rania Al-Baz lezen. Dit bekende gezicht uit Saoedie-Arabië maakte in haar jonge leven al heel wat mee. Op haar negentiende kreeg ze een baan als nieuwslezer en dit is heel opmerkelijk in het Midden Oosten. Ze voelt zich goed bij haar job, maar haar man is er niet zo tevreden mee. Rania wordt mishandeld en voor dood achtergelaten.

Gegevens

• Eerste uitgave: 2009
• Nederlandse uitgave: 2011
• Vertaald door Alice Teekman
• ISBN: 9789022557488
• Uitgever: Arena
• Pagina's: 221

Flaptekst

Rania Al-Baz groeit op in een welvarende Saoedische familie. Ondanks de strenge wetten in haar land, die het vrouwen verbieden om in het openbaar te verschijnen zonder mannelijke begeleider, weet zij op haar negentiende een baan te bemachtigen als nieuwslezer. Ze trouwt met een charmante muzikant en krijgt twee zoons. Hun leven ziet er gelukkig en succesvol uit.

Maar binnen de muren van het huis wordt Rania geterroriseerd door haar echtgenoot, die het succes van zijn rouw niet kan verkroppen. Op een kwade dag mishandelt hij Rania tot ze geen teken van leven meer geeft en laat haar daarna achter op de stoep van een ziekenhuis. Het kost enkele dagen om haar te identificeren, maar gelukkig weten de artsen Rania’s leven te redden en uiteindelijk haar gezicht te reconstrueren.

Haar zaak leidt tot grote verontwaardiging, zowel in haar eigen land als internationaal.

Mijn beoordeling (++)

Als je een liefhebber van waargebeurde verhalen bent, dan is dit boek zeker iets voor jou. Hou er wel rekening mee dat alles zich afspeelt in het Midden Oosten en meer bepaald in Saoedie-Arabië. Niet iedereen houdt er van om over andere culturen te lezen. Ik vind dat juist een hele verrijking. Er zijn al meerdere boeken geschreven over de relatie man-vrouw in deze streken, maar toch is ook dit verhaal van begin tot einde heel boeiend. Het leest vlot en je wordt als het ware in het verhaal getrokken. Dat vind ik nog steeds een heel erg belangrijke eigenschap voor een boek.

Veel leesplezier!


Bron foto:
http://www.boekerij.nl/nl/p4c6e861eb9b5c/8761/9789089900951/getekend-voor-het-leven.html

Halima Bashir en 'Tranen van de woestijn'

Een aanrader voor iedereen die van waargebeurde verhalen houdt...

Gegevens over het boek

• Oorspronkelijke titel: Tears of the Desert (One Woman's True Story of Surviving the Horrors of Darfur) 
• Nederlandse titel: Tranen van de woestijn (Een Sudanese arts vecht voor haar volk)
• Jaar van uitgave: 2008, 2009 in het Nederlands
• Omslagontwerp: Rudy Vrooman
• Omslagfotografie: Jerome Tisne en Getty Images
• Uitgeverij: Mouria (Amsterdam)
• ISBN: 978 90 458 00851

Flaptekst

Halima Bashir wordt geboren in een dorp in westelijk Sudan, als lid van de vrijgevochten Zaghawa-stam. Ze heeft een onbezorgde jeugd in een liefdevol gezin. Omdat ze goed kan leren, mag ze naar de universiteit. Na haar studie medicijnen keert ze terug naar haar dorp, als eerste arts van haar stam. 

Maar de idylle wordt wreed verstoord door de komst van de Arabische Janjaweed-krijgers die het dorp aanvallen en vrouwen en kinderen verkrachten. Na hun vertrek vertelt Halima aan journalisten en VN-waarnemers wat ze heeft gezien. En daarmee begint haar eigen nachtmerrie. Ze wordt opgepakt, gefolterd en verkracht. Een van haar doodzonden, zo wordt haar verteld, is dat ze als arts niet alleen de krijgers heeft behandeld, maar ook de mensen van haar eigen stam. Er rest Halima niets anders dan te vluchten.

Mijn beoordeling (++)

Aangezien dit een waargebeurd verhaal is, trok dit boek meteen mijn aandacht. Je leert via Halima Bashir Sudan kennen en dit op allerlei vlakken. Het is in dit Afrikaanse land mogelijk om een gelukkig familiaal leven te leiden, maar er is ook oorlog die gezinnen uit elkaar drijft. 

Dit boek is goed geschreven en leest vlot. Soms komen er harde en wrede feiten aan bod. Er wordt dan ook niets verbloemd of anders afgeschilderd. Een aanrader dus voor iedereen die van waargebeurde, realistische verhalen houdt.


Bron foto:
http://www.literatuurplein.nl/boekdetail.jsp?boekId=639748

Tranen van de woestijn

Een waargebeurd Sudanees verhaal

De titel en de flaptekst spraken me onmiddellijk aan en ik moet zeggen dat het boek van Halima Bashir me niet teleurgesteld heeft. Toch is dit niet zomaar een verhaal. Het gaat over de harde realiteit in Sudan. Halima kende een onbezorgde jeugd, maar algauw komt ze in een burgeroorlog terecht die haar hele leven overhoop gooit. Wil je meer weten over dit boek, dan kan je dit lezen bij 'Gelezen boeken'.